Od szczeniaka do staruszka cz VI- czyli jak nauczyć psa chodzenia przy nodze bez smyczy oraz komendy: „na miejsce” i ” aport”.

labrador-retriever

W poprzedniej części poradnika dowiedzieliśmy się jak nauczyć psa chodzenia przy nodze oraz komendy „zostaw”. W tej części pokażemy wam jak nauczyć psa chodzenia przy nodze, ale bez smyczy oraz komend: „miejsce” i „aport”.

1.Chodzenie przy nodze bez smyczy.

pies przy nodze1

Już wiecie jak nauczyć psa chodzenia przy nodze na smyczy z V części poradnika.               Jeżeli chcemy nauczyć psa chodzenia przy nodze, ale bez smyczy to wykonujemy takie same czynności jak w przypadku chodzenia na smyczy. Czyli dla przypomnienia:

  • Wybieramy nogę przy której pies ma się chodzić i nie zmieniamy już tej strony,
  • Psa sadzamy przy wybranej przez nas nodze. Smycz powinna być luźna.
  • Zaczynamy powoli iść i jednocześnie wydajemy komendę „równaj” i „noga”, kiedy pies zaczyna nas wyprzedzać pociągamy lekko za smycz i powtarzamy komendę „równaj” oraz „noga”.
  • Gdy nasz czworonóg idzie przy nodze przez dłuższą chwilę tak jak sobie życzymy, to nagradzamy go smaczkiem i chwalimy.
  • Kiedy po dużej ilości czasu spędzonego na ćwiczeniach nasz pupil zrozumiał co oznacza komenda”noga”, możemy podnieść poprzeczkę i wziąć go najlepiej na teren ogrodzony, aby nie mógł uciec. Spuszczamy go ze smyczy i powtarzamy czynności powyżej tylko bez smyczy. Oczywiście należy pamiętać o nagrodzie.

2.Komenda „na miejsce” i ” aport”

Są to kolejne komendy, których powinniśmy nauczyć naszych pupili.

lezacy-piesek

Komendę „na miejsce ” używamy np. kiedy jemy posiłek, a pies stoi nad nami i tzw. „sępi” lub jeśli nie chcemy by pies przebywał w danym miejscu. Aby nauczyć psa tej komendy, zaprowadzamy psa na jego posłanie, każemy mu się położyć, wydajemy komendę „miejsce” dajemy smaczek i odchodzimy od psa.

Na początku pies będzie wracał do nas, aż w końcu po pewnej ilości czasu spędzonym na ćwiczeniach będzie zostawał na miejscu. Potem wystarczy, że psu wydamy komendę miejsce i sam będzie wiedział gdzie ma iść.

aport

Komenda „aport” jest to jedna z bardziej znanych komend. Używamy jej do zabawy z psem, by pies nauczył się tej komendy musi być energiczny i zainteresowany zabawą. Bierzemy najlepiej ulubiona zabawkę psa lub patyka, wydajemy komendę „aport” i rzucamy ta zabawkę lub patyka.

Następnie kiedy pies weźmie zabawkę lub patyka w zęby mówimy „przynieś”, a następnie kiedy jest koło nas mówimy „siad”. Kiedy pies to wykona nagradzamy go smaczkiem i powtarzamy te czynność, aż do czasu kiedy pies opanuje to bez smakołyków.

Już niebawem  kolejna cześć poradnika, tym razem dotycząca psów w podeszłym wieku.

 

 

Dysplazja stawów biodrowych. cz.1

dyspalzja 1

Jest to jeden z bardzo częstych problemów dotyczących naszych pupili, dlatego w tej części artykułu postaramy się go trochę przybliżyć.

Dysplazja stawów biodrowych u psów – co to jest ?

Dysplazja jest to wada rozwojowa, zazwyczaj uwarunkowana genetycznie. Polega ona na złym ukształtowaniu elementów stawu biodrowego, doprowadza to do wtórnych zmian zwyrodnieniowych. Dotyczy to zazwyczaj psów ras dużych, olbrzymich i szybko rosnących, rzadziej jest problemem małych psów.
Jest to choroba, na którą wpływ mają czynniki wrodzone, oraz środowisko w jakim żyje, czyli żywienie i utrzymanie.

Rasy mające predyspozycje do dysplazji stawów:

Rasy duże:

– owczarek niemiecki

- rottweiler

-labrador retriever

-golden retriever

-owczarek kaukaski

-nowofundland

-berneński pies pasterski.

Rasy małe:

-pudel toy

-buldożek francuski

-mops

-shih tzu

-yorkshire terrier

Dysplazja stawów biodrowych u psów – przyczyna.

Do dysplazji stawów zazwyczaj u psów starszych dochodzi w wyniku gwałtownego przybrania na wadzę, sposób żywienia i masa mięśni miednicy. Drugą przyczyną jest predyspozycja stawów biodrowych.

Dysplazja stawów biodrowych u psów – objawy.

Sam proces zaczyna się już od szczeniaka, jednak objawy mogą ukazać się później, nawet jako zwyrodnienie stawów.

Objawy zależą od nasilenia choroby zwyrodnienia, lub niestabilności stawów.

Pierwszymi objawami są:
-zmniejszona aktywność ruchowa;

-kulawizna(o różnym nasileniu);

-bóle stawów

-trudności przy wstawaniu, podnoszeniu się

-niechęć do biegania, skakania

Charakterystyczne są też tzw. „skoki zająca” i kołysanie zadem.

 Dysplazja stawów biodrowych u psów – diagnozowanie:

Dysplazje stawów diagnozuje się dwoma sposobami:
-pierwszy to zdjęcie RTG;

dyspalzja 2

-drugie to badanie kliniczne

Pierwsze profilaktyczne badanie powinno wykonać pupilowi jako ok.4 miesięczne szczenie, zwłaszcza jeśli należy on do ras podatnych na tą chorobę.
W przypadku nie zrobienia badania szczeniakowi, badania te należy wykonać, gdy zauważymy powyżej wymienione objawy

Już w czerwcu kolejna części tego artykuł, a w niej dowiemy się jak leczyć dysplazje stawów i jaką dietę powinniśmy stosować w przypadku szczeniaka i dorosłego psa.

 

Alergia pokarmowa u psów.

 

drapiący

 

W dzisiejszym artykule dowiemy się:

a) co to jest alergia pokarmowa;

b) jakie są objawy

c) jak radzić sobie z alergią;

Alergia pokarmowa u psów- co to jest?

Jest to zaburzenie, które powstaje w wyniku reakcji immunologicznej na antygeny zawarte w pokarmie. Do najczęstszych pokarmów wywołujących alergie można zaliczyć: drób, wołowinę, wieprzowinę, soje, jajka.
Zwykle dotyczy ona młodych zwierząt, najczęściej powyżej 6 miesiąca życia, do 4 roku życia. Antygenami są głównie białka zawarte w pokarmie, mają one dużą masę cząsteczkową lub posiadają związki chorobotwórcze.

Alergia pokarmowa u psów – objawy.

a) dermatologiczne
-świąd, jest to najczęstszy i dominujący objaw alergii, występuje o różnym nasileniu. Jest on uogólniony, tzn. występuje na całej powierzchni skóry, lub miejscowy np. wycieranie pyska lub wylizywanie łap.
– rumieniowo -woszczynowe zapalenie uszu, jest obustronne lub jednostronne, może być jedynym objawem alergii,

zapalenie

-zmiany skórne, objawiają się np. rumieniami, grudkami, krostkami, strupami, przebarwieniami i wyłysieniami. Występują w różnych miejscach.

b) objawy jelitowo-żołądkowe

-biegunka, luźne stolce

– wzdęcia

-bóle brzucha

-utrata wagi

Alergia pokarmowa u psów – jak sobie z nią radzić?

Początkowo musimy poznać i wyeliminować produkty wywołujące alergie, oczywiście kontaktując się z gabinetem weterynaryjnym. Po takiej konsultacji musimy zrobić tzw. rozpoznanie, które możemy wykonać trzema sposobami:

*Dietą tzw. eliminacyjną, która trwa od 6 do 8 tygodni. W tym czasie naszego psiaka lub kota karmimy, produktem z którym wcześniej nie miał do czynienia, np. ryby, baranina, po ok. 4 tygodniach do diety dodajemy składnik uzupełniający, np. ryż czy makaron. Cały czas obserwując czy objawy się utrzymują lub ciągle powracają.

* Drugim sposobem jest dieta prowokacyjna, która polega na podawaniu specjalistycznej – nie uczulającej karmy, do momentu braku objawów. Kiedy ustaną objawy znów podajemy pokarm, który uważamy za uczulający. Jeśli w czasie kilku tygodni objawy powrócą oznacza to, że
nasz pupil jest uczulony na dany produkt.

 

Alergia pokarmowa u psów – leczenie.

Mamy dwa sposoby leczenia:                                                                                                                                  a) Dieta hipoalergiczna, podajemy specjalistyczną karmę.                                                                          -Dobrze jeśli skonsultujemy nasz wybór z lekarzem weterynarii.

Polecamy karmy takie jak.:

-Dla kotów
Royal Canin Hypoallergenic Cat

alergia

 

 

 

Sanabelle No Grain

alergia2

-Dla psów

Trovet NVD Exclusion

alergia4

Bosch Sensitive Lamb Rice

alergia3

b) Dieta domowa- po konsultacji z zaleceniami lekarza weterynarii.

 

Od szczeniaka do staruszka cz V- czyli jak nauczyć psa nie ciągnięcia i chodzenia przy nodze oraz komenda „zostaw”.

labrador-retriever

W tej części poradnika dowiemy się jak nauczyć psa:

  • Nie ciągnięcia na smyczy;
  • Chodzenia przy nodze;
  • Komend: „zostaw”
  1. Co zrobić kiedy nasz pupil ciągnie na smyczy?                                                                 Jedną z umiejętności, którą nasz pupil powinien opanować to chodzenie na smyczy, jednak nie każdy potrafi tego nauczyć własnego psa, co często mamy okazje zauważyć na spacerach, obserwując innych właścicieli z psiakami. Zacznijmy więc od przyczyny ciągnięcia na smyczy, bo jak wiemy nic nie dzieje się bez przyczyny. Pies może mieć wiele powodów, jednak jednym z głównych jest nadmiar energii. Wynika to zazwyczaj z zbyt krótkich i mało aktywnych spacerów. Innym powodem jest „nagła”chęć podejścia do np. krzaczka i tutaj dużym błędem jest postawa właściciela, który biegnie za swoim pupilem, by jak najszybciej dostać się do celu.                                                                                                 Kolejnym powodem jest chęć podejścia do innego psa. Jest to naturalną rzeczą, psy tak jak ludzie, chcą nawiązywać nowe znajomości. Tutaj możemy znów zauważyć błędy jakie popełnia człowiek, który poprzez szarpnięcie lub krzyk, próbuje zmienić zachowanie psa. Takie zachowanie może doprowadzić do lęku przed innymi psami, czy też agresji.  pies-ciągnie-na-smyczy
  2. Nauka chodzenia na luźnej smyczy.                                                                                                  Znając już przyczynę takiego zachowania, możemy przejść do nauki chodzenia na luźnej smyczy, czyli tzw. nie ciągnięcia. Musimy zaopatrzyć się w smycz i smakołyki, którymi nagrodzimy psiaka.                                                                                                                                            W zależności od przyczyny mamy kilka metod, najlepszą i najczęściej stosowaną jest poniższa:

       Gdy pies ciągnie należy się zatrzymać i przestać zwracać uwagę na niego.
Kiedy szarpiemy smycz w przeciwnym kierunku, pies nie przestanie ciągnąć, a wręcz                  zacznie „uciekać” od bólu spowodowanego uciskiem. Dopiero kiedy nasz czworonóg                  uspokoi się, idziemy dalej, gdy przez dłuższą chwile uda mu się iść na luźnej smyczy,                    nagradzamy go smakołykiem. Czynność tą powtarzamy wielokrotnie, aż do uzyskania                oczekiwanego efektu.

       Musimy pamiętać, że kiedy pies jest młody, nie można go izolować od inny zwierząt, czy            też nosić ciągle na rękach. Kontakt z innymi psami nauczy prawidłowych relacji, oraz pies        na spacerach przestanie ciągnąc w ich stronę.

       NIE NALEŻY UŻYWAĆ DŁAWIKÓW I KOLCZATEK !

     3.Nauka chodzenia przy nodze.

pies przy nodze

      Gdy nauczymy psa nie ciągnięcia na smyczy, kolejnym elementem jest nauka chodzenia           przy nodze. Jest to bardzo proste, lecz wymagające dużej ilości czasu. Tak jak w                             przypadku ciągnięcia na smyczy musimy zaopatrzyć się w smycz i smakołyki.

      Pozycją wyjściową, o której zawsze powinniśmy pamiętać jest następująca:
Pies z lewej strony, luźna smycz, smakołyk w prawej ręce, komenda słowna:                                     „równaj”/”noga”/ „do nogi”.                                                                                                                                      Następnie wykonujemy kilka kroków, zachowując właściwą pozycje, chwalimy psa                      (nie zatrzymujemy się i nie dajemy smakołyka, by nie zdekoncentrować psa).                                 W przypadku gdy pies odwraca się i ciągnie w inną stronę, wydajemy wybraną przez nas           komendę i skręcamy energicznie w prawo. Gdy przyjmie pozycje wyjściową chwalimy go.         Przy każdej zmianie kierunku, wydajemy komendę i upewniamy się czy pies jest na nas             skupiony. Czynności te powtarzamy kilka razy, robiąc krótkie przerwy na odpoczynek             czy zabawę. Należy pamięta o nagradzaniu naszego pupila.                                                                         3.Komenda „zostaw”.                                                                                                                                             Nauka tej komendy jest bardzo ważna, zwłaszcza jeśli chodzi o bezpieczeństwo naszego             czworonoga. Przydaje się ona na spacerach z młodymi psami, chcącymi wszystkiego                   spróbować, wziąć do pyszczka i sprawdzić czy to da się zjeść. Co niestety może odbić się           na ich zdrowiu. Na początku musimy zaopatrzyć się w smakołyki                                                           (muszą  ładnie pachnąć!!). Smakołyk kładziemy sobie na ręce, podchodzimy do psa,                   pokazując mu  go, a następnie zamykamy dłoń. W drugiej ręce przygotowujemy sobie                 kolejny smakołyk. Kiedy psiak będzie próbował „zdobyć ”go z zamkniętej ręki,                               powtarzamy stanowczym głosem komendę „zostaw”, gdy pupil straci                                                   zainteresowanie przysmakiem. Chwalimy go i  dajemy smakołyk z drugiej ręki.                               Czynność powtarzamy wiele razy, aż do momentu gdy na  jedną wydaną komendę psiak ją       wykona. Pamiętajmy o zmienianiu rąk. Kolejnym krokiem jest położenie smakołyka na             podłodze. Gdy psiak będzie chciał go zjeść, mówimy „zostaw” i zakrywamy przysmak                 ręką. Kiedy pies ponownie straci  zainteresowanie , nagradzamy go smakołykiem z drugiej       ręki. Później czynność powtarzamy, starając się więcej nie zakrywać smakołyku.                           W ten  sposób psiak oduczy się brania do pyszczka wszystkiego co leży w zasięgu jego                 wzroku.

    Już za niedługo kolejna cześć poradnika, a w nim : nauka chodzenia bez smyczy oraz                   komendy „aport” i „na miejsce”.

Od szczeniaka do staruszka cz IV- czyli jak nauczyć szczeniaka podstawowych komend oraz załatwiania się na zewnątrz.

szczeniak

W poprzedniej części poradnika dowiedzieliśmy się kiedy i jakie należy wykonać szczepienia oraz jak karmić naszego małego milusińskiego. W tej części poradnika będzie opisane jak nauczyć psa podstawowych komend oraz załatwiania się na dworze.

  1. Zasady których powinniśmy przestrzegać podczas nauki psa.

Nauka psa podstawowych komend nie jest wcale taka trudna jak nam się wydaje, należy jednak pamiętać o pewny zasadach. Pierwsza z nich jest taka że musimy dobrze motywować naszego pupila do nauki. Druga z nich mówi o tym że polecenia powinny być wydawane przyjemnym i miłym tonem, który nie zawiera agresji. Następna mówi o tym że należy być stanowczym, ale nie wolno karcić psa, kiedy źle wykonał nasze polecenie. Ostatnia najważniejsza mówi że szkolenie należy traktować jak zabawę i nagradzać psa za dobrze wykonane polecenia. Podczas szkolenia należy poświęcać psu dużo czasu i uwagi oraz powinniśmy mieć dobry humor i być cierpliwi.. Nie powinno się rozpoczynać szkolenia w przypadku kiedy mamy zły dzień, tłumimy w sobie złe emocje ponieważ pies to wyczuwa i potem przenosi się to na efekty wykonywania naszych poleceń. Miejsce szkolenia powinno być ciche i spokojne, aby pies miał możliwość skupienia się na wykonywaniu polecenia.

2.Podstawowe komendy

Siad

siad

Wydajemy psu komendę „siad” równocześnie trzymając w ręku smakołyka przesuwamy go za głowę psa – skłoni go to do przyjęcia pozycji siedzącej. Kiedy pies wykona poprawnie polecenie nagradzamy go .

Leżeć

leżec

Gdy pies znajduje się w pozycji stojącej trzymając rękę ze smakołykiem przesuwamy ja od jego nosa przez klatkę piersiową pomiędzy łapy. Pies powinien się położyć sam.

Wstań

wstań

Pozycją wyjściowa psa jest siad po naszej lewej stronie , następnie trzymając smakołyk w ręce przesuwamy go od jego nosa w stronę klatki piersiowej zmuszając przy tym psa do wstania, aby mógł wziąć smakołyk.

Łapa

łapa

Należy pamiętać że po każdym dobrze wykonanym poleceniu należy psa pochwalić i nagrodzić. Po kilkunastu powtórzeniach ze smakołykami można próbować to robić bez nich , aby pies wykonywał to tylko na naszą komendę bez smakołyka.

3.Nauka załatwiania psa na dworze.

Szczeniak jest jak małe dziecko sika i nie kontroluje tego. Najlepszym sposobem nauki psa załatwiania potrzeb fizjologicznych na dworze jest po prostu częste wychodzenie z nim na spacer.

Za zwyczaj maluch załatwia się po:

  • jedzeniu
  • zabawie
  • obudzeniu się

Dlatego najlepiej jest wychodzić z psem po powyższych czynnościach, aby uniknąć zasikanej posadzki lub dywanu. Należy tez pochwalić psa jeżeli załatwi swoje czynności fizjologiczne na dworze, aby utrwaliło mu się że należy się załatwiać na zewnątrz. Jeżeli w przypadku kiedy mały zacznie sikać na podłogę i uda nam się to przerwać i szybko wynieść go na zewnątrz, aby mógł się spokojnie załatwić to będzie, to już dla niego wystarczająca kara. Nie ma sensu karać go po fakcie kiedy zauważymy chwilę później że się zesikał, ponieważ pies nie skojarzy ze został skarcony z powodu sikania w domu . Każdy szczeniak ma swoje ulubione miejsca załatwiania się w domu, dlatego możemy też przewidzieć sytuację i wyjść z nim wtedy kiedy trzeba. Dobrą wiadomością jest to że każdy mały psiak wyrasta z załatwiania się w domu do 6 miesiąca życia.

 

W następnej części dowiemy się jak nauczyć psa kolejnych komend oraz co zrobić, kiedy pies ciągnie na smyczy.