Pseudohodowlom mówimy NIE – dlaczego?

Po pierwsze warto zadać sobie pytania : Czym jest pseudohodowla? Jaki jest jej cel?
I w końcu dlaczego pseudohodowle mają tak wielu przeciwników (ciężko uwierzyć, ale zwolennicy także są…) ?

Założeniem hodowli (w Polsce zrzeszonych w Związku Kynologicznym, Klubie Psa Rasowego i Polskiej Federacji Kynologicznej) jest zachowanie konkretnych cech danej rasy - cech zarówno charakteru jak i wyglądu. Każda rasa ma określony tzw wzorzec – budowę ciała, dopuszczalne maści i cechy charakteru. Na wystawach psów rasowych zwierzęta oceniane są właśnie pod kątem tego, jak bardzo ich wygląd i charakter zbliżony jest do wzorca konkretnej rasy.

DSC_0654

Pseudohodowla, krótko mówiąc, jest przeciwieństwem hodowli. Właściciele psów bazują na tym, aby zarobić jak najwięcej pieniędzy, nie zwracają uwagi na to, jakie zwierzęta są krzyżowane – czy posiadają negatywne cechy charakteru, czy wady genetyczne które przechodzić będą na szczenięta. Szczenięta często nie są szczepione, odrobaczane,  karmione karmą z najniższej półki oraz zbyt wcześnie odbierane od matki.
Ludzie kupując „rasowego” szczeniaka za kilkaset złotych nakręcają biznes pseudohodowców…. Cierpią na tym tylko i wyłącznie zwierzęta, które trzymane są
w tragicznych warunkach (któż nie widział zdjęć z likwidacji przeróżnych pseudohodowli?), bez kontaktu z człowiekiem!

„Po co mi papierek” mówisz?

Rodowód jest czymś więcej niż tylko „papierkiem”. Jest dowodem na to, że szczenię jest w 100% rasowe, że jego rodzice byli przebadani pod kątem chorób genetycznych, posiadali uprawnienia hodowlane i posiadają cechy charakteru przynależne do danej rasy.

Jeśli szukasz psa posiadającego wszystkie cechy fizyczne i psychiczne dla danej rasy, planujesz wyjazdy na wystawy czy prowadzenie własnej hodowli – kup zwierzaka ze sprawdzonej hodowli.

Jeśli szukasz wiernego towarzysza i oddanego przyjaciela, którego pokochasz za jego kundelkową indywidualność  –  ADOPTUJ zwierzaka ze schroniska!
W schroniskach czekają tysiące psów, można by powiedzieć „do wyboru, do koloru”.
Jeśli dobrze poszukamy – znajdziemy nawet psy rasowe, które w skutek różnych sytuacji straciły domy.

Bezdomne zwierzęta kochają tak samo, jak te kupione.
Jest tylko jedna różnica : Adoptując – ratujesz życie. Kupując w pseudohodowli – nakręcasz machinę złego traktowania i wykorzystywania zwierząt dla pieniędzy.

_DSC1892

Adopcja psa – dlaczego warto?

Wiele osób ma obawy przed adopcją psa czy kota ze schroniska. Obawy są przed tym, jak zwierzę przystosuje się do nowych ludzi, nowego miejsca, nowego trybu życia. Czy nauczy się pożądanych zachowań, czy nie będzie niszczył.

Oczywiście, przyjmując pod swój dach czworonoga (obojętnie czy to pies z hodowli czy ze schroniska, domu tymczasowego) – musimy brać pod uwagę fakt, że mogą pojawić się pewne kłopoty. Zwierzę nie jest maszynką – czuje, stresuje się tak samo jak My – ludzie.
Jednak warto wziąć pod uwagę, że większość zwierząt bardzo szybko się aklimatyzuje w nowym domu i często mimo wielu lat spędzonych w schroniskowym boksie – nie sprawia żadnych kłopotów !

Dlaczego warto dać dom bezdomnemu psiakowi czy kociakowi?
1fd2010e6e88ddf00cd324a24434a9b8

  • Adopcja często ratuje życie danego zwierzęcia. Osobniki chore czy starsze mają niewielkie szanse na adopcję, co równa się tym, że niestety część z nich odchodzi
    w samotności w schroniskowych kojcach… Mało wyróżniają się z tłumu również tzw „burki” – zwykłe kundelki, czarne lub czarne podpalane, których jest na pęczki.
  • Adoptując zwierzaka zyskamy wiernego przyjaciela, który z pewnością odwdzięczy się za szansę na nowe, dobre życie.W schroniskach znajdziemy mnóstwo psów i kotów – młode, dorosłe i starsze. Duże
    i małe, w typie rasy, rasowe i zupełne kundelki jedyne w swoim rodzaju. Warto zastanowić się, jakiego psa poszukujemy – patrząc przede wszystkim na CHARAKTER!
    Następnie przejrzeć strony internetowe okolicznych schronisk czy fundacji – jeśli mamy kłopot z wyborem możemy zwrócić się o pomoc do wolontariuszy, którzy na pewno postaraj się dobrać odpowiedniego psa/kota i dopasować go do naszego trybu życia.

    Często w schroniskach spotkamy także psy rasowe z hodowli. Wydawać by się mogło, że ktoś biorąc psa z rodowodem będzie o niego dbał. Niestety to nie ratuje ich przed tułaczką…

    Zwierzęta, adoptowane ze schroniska w naszym mieście są wykastrowane, zaszczepione i oznakowane mikroczipem.

    Gorąco zachęcamy wszystkich do adopcji, do podarowania domów bezdomnym zwierzakom. Pamiętajcie, że dla niektórych jest to jedyna szansa na życie! Pamiętajcie także, że adoptując zwierzaka zyskacie przyjaciela wiernego i oddanego :-)

    0f6ffe6f92214a48b786f2e1172ec327

Lęk separacyjny – co robić?

Lęk separacyjny u psa jest to w skrócie strach przed utratą właściciela. Niektóre psy boją się zostawać same – zdarza się wtedy, że niszczą lub szczekają. Niszczenie powoduje raczej straty u właściciela, to drugi jednak często sprowadza kłopoty także na psa – sąsiadom przeszkadza wyjący pies, zgłaszają sprawę do służb porządkowych, co często kończy się oddaniem psa do schroniska…

Jego przyczyną może być m in brak odpowiedniego wychowania w wieku szczenięcym, czy zbyt wczesne odebrania szczeniąt od matki. Lęk separacyjny może mieć różne przyczyny i nie u każdego psa będą one takie same.

Kiedy ludzie adoptują czy kupują psa bardzo często spodziewają się psiego ideału, który wszystko umie i ma same zalety. Niestety pies, tak jak i człowiek może mieć pewne wady – jeden będzie bał się zostawać sam, inny nie będzie akceptował psów itp. Jednak niewiele osób jest świadomych tego, że z lękiem separacyjnym można walczyć – regularnie pracując z psem.

Właściciele popełniają też jeden z podstawowych błędóww pierwszych dniach spędzają cały czas z psem, chcą go poznać, głaskają, przytulają i  jest OK. Gorzej, kiedy na następny dzień wszyscy idą do pracy, do szkoły i nagle pies zostaje sam – okazuje się, że niszczy, szczeka. Bardzo często jest to koniec sielanki i niestety pies po kilku dniach zostaje oddany do schroniska z adnotacją „niszczy w domu”. Oddanie takiego psa do schroniska nie jest rozwiązaniem problemu. Zwierzak trafi do kolejnego domu, w którym będzie niszczył, znów do schroniska i tak w koło…

Rozwiązaniem  jest REGULARNA PRACA z psem. Najlepiej skontaktować się z behawiorystą – osobą, która zajmuje się szkoleniem psów, która zna się na tym i do konkretnego przypadku dopasuje odpowiednie metody pracy i ćwiczenia.
Osoby te zazwyczaj chcą spotkać się w miejscu, w którym mieszka pies – z nim i jego właścicielami. Behawioryści nie dają gotowego przepisu na SuperPsa – pokazują za to ćwiczenia dzięki którym, możemy z pupilem wypracować pożądane zachowania :)
Powinniśmy od samego początku przyzwyczajać psa do pobytu w domu bez właścicieli, po 5, 10 minut i nagradzać za dobre zachowanie.

Na rynku dostępne są różna akcesoria, które mogą pomóc w przyzwyczajeniu psa do pozostawania w domu bez właścicieli.

- Klatka kennelowa – ma być to miejsce, w którym pies czuje się bezpiecznie, należy go to niej stopniowo przyzwyczajać tak, aby sam z niej korzystał. Nie możemy wsadzać psa na siłę i oczekiwać, że się uspokoi – tak to nie działa. Klatka jest jedynie jednym z elementów POMAGAJĄCYM w pracy z pupilem.

indeks

- Kongi i specjalne pasty – są to zabawki, do których wkładamy smakołyki lub pasty smakowe – pies czuje smakołyk i chce go wyciągnąć, co zajmuje mu odrobinę czasu.

6_max
136008_kong_stuff_n_easy_treat_012013_copy_2

  • Przede wszystkim polecamy CIERPLIWOŚĆ i ZROZUMIENIE.
    • Pies nie niszczy nam na złość, ani dlatego, że ma taki kaprys.
      • Jeśli sami nie radzimy sobie z tym problemem – zgłośmy się do specjalisty który przyjedzie, zobaczy i doradzi , jak z psem pracować.

Mikroczipy – czy wszystko o nich wiemy?

W ostatnim czasie bardzo popularne stały się mikro czipy, czyli jeden ze sposobów znakowania naszych pupili. Czy aby jednak wszyscy wiemy jak one działają?

Czym jest mikro czip?

Czip jest to mikro „nośnik danych”, który przy pomocy specjalnej strzykawki z igłą, wszczepiany jest pod skórę zwierzęcia. Do każdego czipa fabrycznie przypisany jest indywidualny, 15-cyfrowy numer.

Elektroniczny_chip_pupila_5874561

Jaki jest koszt i gdzie można zaczipować zwierzaka?

Zaczipować psa czy kota można w gabinetach weterynaryjnych, coraz częściej zwierzęta są czipowane także w schroniskach.
Wszczepienie czipa jest to zazwyczaj koszt kilkudziesięciu złotych, jednak warto w to zainwestować, ponieważ niejednokrotnie może to uratować naszego pupila i pomóc mu w powrocie do domu! Często jednak władze miast czy organizacje pro zwierzęce organizują darmowe czipowanie – grzechem jest nie skorzystać :)

Czip czy GPS?

Nierzadko spotkać się można z sytuacją, kiedy właściciel zaginionego zwierzęcia dzwoni i prosi o zlokalizowanie go za pomocą mikro czipa niczym GPS-em. Niestety, tak to nie działa…

Kiedy nasz zwierzak oznakowany zostanie czipem – koniecznie należy dowiedzieć się, czy instytucja wykonująca tą usługę zajmuje się również rejestracją czipów w internetowej bazie danych. Jeśli nie – musimy zrobić to na własną rękę.
Ponieważ jeśli czipa nie ma w bazie – jest on bezużyteczny !!!

Jak na prawdę działają mikro czipy?

Ich działanie jest bardzo proste. Każdy czip, jak już wyżej pisaliśmy posiada swój niepowtarzalny, indywidualny numer nadany przez producenta.

1 numer = 1 zwierzak

Po zaczipowaniu psa/kota jego numer identyfikacyjny koniecznie musi zostać wprowadzony do internetowej bazy.

Tam wpisywane są kolejno :
– dane zwierzęcia (wygląd, wiek, imię itp)
– dane właściciela (według uznania nasze dane mogą być ukryte, publiczne lub pokazany może być np. tylko numer telefonu)
Kolejne zakładki to informacje, gdzie i kiedy zwierzak został zaczipowany oraz dodatkowe informacje o nim.

Zaczipowane zwierzę powinno posiadać przy obroży specjalną kolorową plakietkę (w komplecie z czipem) informującą o tym, że zostało oznakowane.

Plakietki w jaskrawych kolorach (na zdjęciu różowa) widoczne są z daleka :

Osoba, która znajdzie psa czy kota może w prosty sposób sprawdzić, czy zwierzak jest oznakowany. Wystarczy udać się do schroniska lub najbliższego gabinetu weterynaryjnego posiadającego czytnik czipów i poprosić o sprawdzenie.

Czipy zazwyczaj wszczepiane są po lewej stronie karku, mogą jednak po pewnym czasie przemieszczać się, dlatego lepiej powoli i dokładnie sprawdzić.

Jeśli trafimy na czip, należy zapisać jego numer i wyszukać w bazie danych, gdzie (jeśli tylko zwierzak jest zarejestrowany) powinniśmy znaleźć kontakt do właściciela lub miejsca, z którego pochodzi psiak czy kociak.

Gorąco zachęcamy wszystkich właścicieli, aby oznakowali swoich pupili mikro czipami.

W skrócie :

  • Jest to dodatkowe zabezpieczenie, które zwiększa prawdopodobieństwo odnalezienia właściciela zagubionego zwierzęcia.
  • Pamiętajmy o rejestracji numeru identyfikacyjnego w bazie danych
  • oraz przypnijmy naszemu czworonogowi do obroży specjalny znaczek :-)

W co ubrać swojego psa?

  • Czy nasi pupile są w stanie sami zabezpieczyć się przed zimnem i mrozem?
  • Czy rzeczywiście musimy ubierać nasze zwierzaki w różnego rodzaju ubranka?

Odpowiedź jest prosta. Są rasy, które wyhodowane zostały do życia w bardzo surowym klimacie, gdzie doskwierają mrozy i śnieg. Psy te mają grube futro z podszerstkiem, który zapewnia im odpowiednią ochronę przed panującymi warunkami atmosferycznymi. Np. psy typu Syberian Husky czy Alaskan Malamute radzą sobie idealnie w krainie lodu.

Inne rasy z kolei stworzone zostały po to, aby dotrzymywać towarzystwa ludziom, są to tak zwane „ozdóbki” lub jak kto woli „kanapowce”. Psy tych ras nie są przystosowane do życia na dworze, często mają cienki włos, bardzo króciutką sierść lub są… prawie całkiem nagie jak np. Grzywacz Chiński.

Aby pies był w stanie samoistnie ogrzać swój organizm, podczas spadków temperatur powinien otrzymywać dobrej jakości karmę, którą można wzbogacać w tłuszcze – np. dodając oliwę lub odrobinkę smalcu.

Jeśli jednak to nie pomoże i nasz zmarźluch nie wytrzymuje ujemnych temperatur możemy sięgnąć po kubraczek. Ubranko powinno być przede wszystkim funkcjonalne, bez zbędnych udziwnień. Jego zadaniem jest ogrzewanie psa a nie przyozdabianie go. Zwierzakowi powinno być w nim wygodnie i ciepło. Wybierając ubranko dla naszego psa należy zwrócić uwagę na to, z jakiego materiału jest wykonane (czy materiał oddycha) i czy nie jest zbyt małe i obcisłe. Niestety wtedy chcąc dobrze możemy doprowadzić nawet do powstania bolesnych odparzeń i ran na ciele naszego pupila.

Ubranka dla psa kurtka dla psa czerwona U11

Regularnie powinniśmy kontrolować stan kubraczka i nie zostawiać na psie przemoczonego ubranka, które wtedy w ogóle nie będzie spełniało swojej funkcji, a wręcz przeciwnie – pies będzie jeszcze bardziej zmarźnięty.

Ubieranie psa dla polepszenia jego komfortu – jak najbardziej jednak osobiście jestem przeciwna ubieraniu psów dla ozdoby, we wszelakie sukienki, kapelusze, buciki…

Pamiętajmy, że pies to cały czas zwierzę, nie przebierajmy go jak lalki, nie traktujmy jak zabawki czy jako coś czym można się pochwalić przed znajomymi :-)